زندگی به آدم درسهایی میده که باورش سخته، درسهایی که هر روز روح آدم رو قلقلک میده و گاهی درد داره، یه دردی مثل درد استخوانها تو دوران بلوغ، ولی باعث میشه آدم قد بکشه و بزرگ بشه و بتونه بفهمه آدم بزرگها، آدم بزرگهایی که قبلا فقط میشد از پایین، با گردنی تا شده به عقب نگاهشون کرد و فقط میشد توی دماغشون رو دید، از اون بالا چی می بینن. شدت این دردها گاهی کم گاهی زیاده، ولی نتیجه اش، اگه سر زا نری و طاقت بیاری، اصولا شیرینه و دل نشین و می تونی با لذت و افتخار به آغوشت بکشیش

پ.ن. همین جوری الکی